Puck wieczorową porą

Jakiś czas temu próbowałem uchwycić nastrój zachodzącego słońca nad zatoką pucką (efekt tych prób umieściłem wcześniej).
W tle portu widoczny budynek gotyckiego  kościoła pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła. Jest to najstarsza budowla Pucka (XIII-XVIw.)

Na zakończenie dnia podszedłem do centrum miasta by zobaczyć jak zmienił się rynek pucki po remoncie. Rynek a właściwie Plac Wolności - w sezonie centrum kulturalne, na którym organizowane są różne imprezy.

Fontanna na rynku (uruchomiona w 2011r.) w upalne dni miejsce zabaw dzieci i odpoczynku dorosłych na otaczających ławkach.

Dzisiejszy neogotycki ratusz zbudowany w latach 1863-1865 według projektu architekta Blaurocka z Wejherowa. Bardzo charakterystyczny budynek z czerwonej cegły z herbem u góry - siedziba władz miasta.

Przydrożne kapliczki

Nieodzowny element naszego krajobrazu. Spotykane w różnych miejscach, na rozstajach, przy drogach. Postawione w celach dziękczynnych, wotywnych, obrzędowych... KAPLICZKI

Tych kilka, jakże innych od tych znanych z moich Kaszub, sfotografowałem podczas krótkiego pobytu na Roztoczu. 

O zachodzie w Pucku

Zachody, wschody słońca wszystkich fascynują, mnie również. Poniżej kilka moich kolejnych prób zmierzenia się z tym tematem.

Miło byłoby przeczytać, co myślicie o tych przymiarkach. Wasze sugestie i uwagi będą bardzo pożądane jako, że blog to rozmowa.

Nad wodą

Kilka fotek Szwajcarii Kaszubskiej

Kozłówka

Dane mi było ostatnio odwiedzić muzeum Zamoyskich w Kozłówce.

Po przekroczeniu bramy, którą zdobi herb Zamoyskich oczom moim ukazał się park przed rezydencją.

 Na początek oczekując na wejście do muzeum mały spacerek po otaczającym parku.

Mijając budynek przechodzi się do tylnego ogrodu.

 I nadszedł czas zobaczyć wnętrza pałacu.

Zachwyciły mnie także piece, ale o tym w innym  miejscu :).
Po wyjściu z pałacu powitał nas paw. Może gdy odwiedzicie to piękne miejsce, będziecie mieli więcej szczęście i ten paw okaże Wam swój ogon.

No cóż wypada jeszcze wspomnieć iż mieści się tam też ekspozycja socrealizmu.

I w końcu trzeba opuścić to piękne miejsce.
Powiem tak, oby Wam dane było też przekroczyć tą bramę. Polecam